piątek, 20 listopada 2026

Marita z dzieckiem

Ostatnio rzadziej publikuję nowe posty co nie znaczy, że nic nie działam "twórczo". Mam kilka rzeczy do pokazania, ale niektóre wymagają jeszcze niewielkich poprawek. 

Na okres zimy pożegnałam się z szydełkowaniem z kordonków a podjęłam się robótek na drutach. 

Mam kilka moherów w pięknych kolorach, które zachęcają do dziergania i ich wykorzystania. Są naprawdę ładne, mięciuśkie i delikatne. Lubię z nimi pracować, szczególnie na drutach. 

Chciałam Wam przedstawić nowy strój, który przeznaczyłam dla wyjątkowej lalki w mojej kolekcji. 

Mowa oczywiście o Maricie.

 

Marita to imię nadane jej przeze mnie. Jest skompletowana z ciała "Action figure" Worldbox AT-210 oraz osobno zakupionej głowy Marii... 

Kolory obu części pasują do siebie znakomicie, ponadto baaardzo podoba mi się malunek twarzy Marity, bo na zdjęciach wygląda - po prostu - świetnie!

 

 Ale wróćmy do stroju: jest to suknia w kolorze jasnego brązu, bez ramiączek. Góra mocno dopasowana, od bioder rozszerzana. Dół sukni jest ażurowy z elementami pionowymi, które poszerzają się ku dołowi. Wzór jest bardzo wdzięczny i robi się go dobrze, bo jest logicznie rozrysowany. 

 

Długo zastanawiałam się nad zapięciem tej sukienki. Miałam potrzebne guziczki, ale chciałam, aby je jakoś ozdobić. 

Wpadłam na pomysł, aby wykorzystać jedną część haftki w czarnym kolorze. Przyszyłam je po obu stronach ubranka - jedną pod guziczkiem a drugą w miejscu, gdzie powinna znaleźć się pętelka. 

Pętelki oczywiście nie trzeba, bo jej rolę spełnia haftka, która zahacza o guzik. W ten sposób powstało metalowo-plastikowe zapięcie. Myślę, że prezentuje się całkiem nieźle.

 

Aby modelkę ochronić od wiatru i zimna musiałam zaopatrzyć ją w pelerynkową narzutkę. Tę część ubranka wykonałam również na drutach wzorem dekoracyjnym. Przędza moherowa była tym razem o barwie ciemnego brązu. Znalazłam w necie schemat, trochę go przerobiłam. Wyszło znośnie, z czego się bardzo cieszę, no i co najważniejsze, leży dobrze na modelce.



Wykonałam dwie sesje zdjęciowe. Jedna odbyła się w mieszkaniu a druga w plenerze, w Dzięgielowie. W mieszkaniu Maricie towarzyszyło maleństwo Zuru Mini Baby w kocyku mojej "produkcji" i "wiklinowym" koszyku. Zapewne zastanawiacie się, dlaczego dziecko jest ciemniejszej karnacji...Otóż kupiłam dwie "kule" niespodziankowe Zuru licząc, że trafię na dzieci w różnych kolorach, ale los ze mnie zadrwił i podarował mi dwie istotki o ciemnej karnacji. No cóż, może kiedyś jeszcze zaryzykuję i kupię Zuru w nadziei na bladolice baby... Na razie działamy z tym, co mamy :-)


Fotografowanie Marity to czysta przyjemność. Jest bardzo stabilna, dość ciężka, więc nie ulega podmuchom wiatru, co ma wielką zaletę. 
Jej dłonie są kapitalnie wyprofilowane i można je bardzo fajnie pozować, co daje naturalny efekt. Nadmienię, że ta lalka posiada jeszcze 4 pary dłoni, odpowiednio wyprofilowane... To jest naprawdę doskonałe! Podobnie zresztą, jak dodatkowa para stóp (do butów na wysokim obcasie). 



Jestem całym sercem za fotografowaniem w plenerze (co mój aparat też uwielbia!), ale pora roku nie sprzyja temu w każdym możliwym momencie i czasami trzeba zadowolić się sesją w mieszkaniu...
Są też i dobre tego strony, bo można robić zdjęcia siedząc a nie kładąc lub klękając na ziemi ;-) 


Marita to, moim zdaniem, urodzona modelka. Przepięknie wychodzi na zdjęciach portretowych. Postanowiłam też jej zdjęć nigdy już nie poddawać żadnym filtrom i działaniu AI, bo preferuję naturalność i rzeczywisty wygląd dziewczyny. 

Kochani, to wszystko na dziś. Mam nadzieję, że zdjęcia Wam się spodobały. Jeśli jesteście ciekawi kolejnych moich prac, to zapraszam wkrótce do obejrzenia kolejnego posta. 

Gorąco Was pozdrawiam, życząc - jak zwykle - zdrowia!

Uściski! 

   

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz