Na "do widzenia"...

Od pewnego czasu noszę się z zamiarem uszczuplenia swojej kolekcji lalek. Zebrałam już ich takie ilości, że przestałam nad tym panować a przede wszystkim nie mam gdzie ich przechowywać (bo o ich wystawieniu na półkach nie ma nawet co gadać). 

Moja bazowa ilość lalek jest nie do ruszenia, ale np. lalki MH czy EAH jestem gotowa wysłać do kolejnych domów, aby tam znalazły miłość i opiekę. Stanowczo potrzebują więcej uwagi, której ja nie mogę im dać...

Z serii EAH zebrałam tylko trzy, ale są naprawdę ładne, zadbane i czyste. 

Niektóre kupiłam w sklepie nowe, a niektóre na portalach sprzedażowych jako używane, więc mogą być niekompletne...

 

Podarunki od "Zajączka" :)

         Świąteczny poranek obfitował w wiele atrakcji. Moje dziewczyny otrzymały prześliczne podarunki, będące wygraną w Candy u Hamtaro Wędrowniczka. Krzesełko drewniane, które było w nim nagrodą bardzo mi się spodobało i postanowiłam wziąć w nim udział. Nie wierzyłam, że uda mi się zdobyć ten wspaniały mebelek! Los się jednak do mnie uśmiechnął...i krzesełko jest już u mnie!
Misternie wykonane, delikatne, w jasnym, naturalnym kolorze drewna! Piękne!
Jak zobaczyła go Ashlynn Ella od razu na nim usiadła. Musiałam ją długo namawiać, aby obejrzała też inne podarunki, które były już niespodzianką, bo o ich otrzymaniu dowiedziałam się dopiero po otwarciu przesyłki!

Smutna Cleo...

          Kruczoczarna Cleo De Nile czuje się u mnie samotna. Cały czas jest zamyślona, smutna i stroni od innych lalek. Uprzedzę Wasze dobre rady o zakupie dodatkowej Monsterki do towarzystwa, bo owszem, rozglądam się, ale z okazyjnie oferowanych, żadna mi się nie podobała. Myślę o jakiejś sympatycznej Draculaurze lub krótkowłosej Frankie... ale tych jeszcze nie spotkałam.
Siedzi więc sobie Cleo i myśli: "Po co mnie właściwie kupiłaś, skoro teraz się mną nie zajmujesz?"
Przyznałam jej w duchu rację i porwałam ją plan!
Ograniczona garderoba chudej( no dobra: zgrabnej) panny zmusiła mnie do pożyczenia ciuszków od innych lal. Z jakim skutkiem?

Zmieniłam swoje życie...

          Kto nie lubi różu, niech lepiej daruje sobie ten post :)
Zauważyłam dziś moją Fairytopię Dahlię, siedzącą na sofie, z bardzo zmartwioną minką. Chyba się zastanawiała, czy dobrze zrobiła zamieniając wróżkowe skrzydełka i zielone nogi na normalne życie wśród moich lalek. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi bo zawsze są plusy i minusy...
Propozycja sesji foto jednak została przyjęta z radością i dziewczyna chętnie wskoczyła w inne ciuszki...
Ta, dam! Różowo, cukierkowo i słodko, ha!

Pani Labiryntu...

          Cleo De Nile niewątpliwie zmąciła spokój, który panował w światku moich lalek. A poszło o....Huntera.
Ale po kolei.
Obiecana sukienka dla Cleo była już gotowa do przymiarki. Dziewczyna, jak zwykle, nie okazała żadnych uczuć podczas przeglądania się w lusterku. Uznałam jednak, że skoro nie protestuje, pozwoli się sfotografować w nowym ubraniu. I tak powstało kilka zdjęć...

Jaka jestem?

          Nie pomyślałam nawet, że MH może mnie tak pozytywnie zaskoczyć. Uwagę przykuwa jej ciekawe, powabne ciałko. Projektant tej lalki bardzo mocno podkreślił jej wdzięki i nie ma się co dziwić, że co jakiś czas jej zgrabna kibić ukaże się w sesjach zdjęciowych.
 
 Delikatna i zmysłowa Cleo...

Zamieściłam kilka zdjęć Cleo bez ubrania, jeśli ktoś nie chce jej oglądać, niech pominie ten post :)

Chyba oszalałam...

          Kupiłam pierwszą Monsterkę. To jest najlepszy dowód, że mój rozum gdzieś na chwilę się zapodział.
Ja! Przeciwniczka dziwnych dziwolągowatych stworzeń, nawet najlepszej marki!
To wszystko przez Was! Tak fajnie pokazujecie je na blogach, chwalicie, prezentujecie, wielbicie, że mnie wzięło!
Pojechałam i kupiłam! Nie ukrywam, od pewnego czasu oglądałam je w sieci, widziałam jak fajnie pozują, jaki mają potencjał i mam ją!

Cleo De Nile z serii  Frights, Camera, Action Black Carpet.